ธุรกิจเล็กจำนวนมากติดคอขวดที่เจ้าของครับ ไม่ใช่เพราะทีมไม่เก่ง แต่เพราะทุกอย่างต้อง “ผ่านเจ้าของ” ตั้งแต่เรื่องเล็กไปถึงเรื่องใหญ่ พอเจ้าของติดงาน ทีมก็หยุดรอ งานช้า ลูกค้ารอนาน และเจ้าของเหนื่อยเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ วิธีแก้ไม่ใช่ปล่อยให้ทีมทำตามใจ แต่คือทำให้ทีมตัดสินใจบน “หลักเดียวกัน” กับเจ้าของได้ โดยย้ายกติกาออกจากหัวเจ้าของไปไว้ในระบบครับ
แบ่งระดับการตัดสินใจให้ชัด แล้วทีมจะหยุดถามเรื่องเดิมซ้ำ ๆ
สิ่งที่ทำให้ทีมถามบ่อยคือไม่รู้ว่าอะไรอนุมัติเองได้ครับ ให้แบ่งงานเป็น 3 ระดับแบบง่าย ๆ
ระดับทำเองได้ เช่น ตอบคำถามทั่วไป ส่งไฟล์ตามสโคป นัดหมายตามคิว
ระดับทำได้ตามกติกา เช่น ขอเร่งด่วน ขอเพิ่มงาน ขอเลื่อนเดดไลน์ ขอส่วนลด ให้ตัดสินใจตามตารางราคาและเงื่อนไขที่กำหนด
ระดับต้องถามเจ้าของ เช่น เรื่องที่กระทบชื่อเสียง งานก้อนใหญ่ ลูกค้าที่มีความเสี่ยงสูง หรือการเปลี่ยนขอบเขตงานหลัก
พอทีมเห็นเส้นแบ่งชัด งานจะไหลเร็วขึ้นทันที และเจ้าของจะไม่ถูกเรียกในเรื่องที่ไม่จำเป็นครับ
ทำกติกาให้เป็นเช็กลิสต์ตัดสินใจสั้น ๆ แทนการใช้ความรู้สึก ทีมตัดสินใจยากเพราะคำตอบของเจ้าของไม่คงที่ครับ บางวันตอบแบบหนึ่ง บางวันตอบอีกแบบ ให้ทำเช็กลิสต์สั้น ๆ สำหรับสถานการณ์ที่เจอบ่อย เช่น ลูกค้าขอเพิ่มงาน ให้เช็กว่าเกินสโคปไหม ใช้เวลาทำเพิ่มเท่าไหร่ และคิดเป็นงานเสริมราคาเท่าไหร่ ลูกค้าขอเร่ง ให้เช็กว่าคิวว่างไหม ต้องเพิ่มค่าเร่งไหม และส่งมอบได้จริงไหม เมื่อทีมมีเช็กลิสต์ เขาจะตัดสินใจได้เหมือนเจ้าของมากขึ้น และงานจะไม่หลุดมาตรฐานครับ
ทำเทมเพลตคำตอบและตัวอย่างเคส ให้ทีมตอบได้มั่นใจเหมือนเจ้าของ
การตัดสินใจจำนวนมากเกิดในแชตครับ เช่น ขอราคา ขอส่วนลด ขอเพิ่มงาน ขอเลื่อนงาน หรือถามว่าทำได้ไหม ถ้าไม่มีคำตอบมาตรฐาน ทีมจะถามเจ้าของตลอด ให้ทำเทมเพลตสั้น ๆ สำหรับคำถามยอดฮิต พร้อมตัวอย่างเคสว่าแบบไหนควรรับ แบบไหนควรปฏิเสธ และควรพูดอย่างไรให้แฟร์ พอทีมมีเทมเพลต เขาจะตอบได้เร็วขึ้น ลูกค้ารู้สึกว่าธุรกิจเป็นระบบ และเจ้าของได้คืนเวลาไปทำงานสำคัญจริง ๆ ครับ
ทำให้ทีมตัดสินใจได้เองโดยไม่ต้องถามเจ้าของทุกเรื่อง คือกำหนดระดับการตัดสินใจให้ชัด ทำกติกาเป็นเช็กลิสต์สั้น ๆ และทำเทมเพลตคำตอบพร้อมตัวอย่างเคสให้ทีมใช้ครับ เมื่อหลักการตัดสินใจอยู่ในระบบ ทีมจะเดินงานได้เร็วขึ้น ลูกค้ารอไม่นาน และเจ้าของจะไม่ต้องเป็นคอขวดของธุรกิจอีกต่อไปครับ

